Psalm 132

¹ Pieśń stopni. Pamiętaj, PANIE, Dawida [i] wszystkie jego utrapienia;

² Jak przysiągł PANU [i] ślubował potężnemu [Bogu] Jakuba, [mówiąc]:

³ Zaprawdę, nie wejdę do przybytku, do mego domu, i nie wstąpię na posłanie mego łoża;

⁴ I nie dam zasnąć swoim oczom ani drzemać swoim powiekom;

⁵ Póki nie znajdę miejsca dla PANA, mieszkania dla potężnego [Boga] Jakuba.

⁶ Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

⁷ Wejdźmy do jego przybytków, oddajmy pokłon u podnóżka jego stóp.

⁸ Powstań, PANIE, i [wejdź] do miejsca twego odpoczynku, ty i arka twojej mocy.

⁹ Niech twoi kapłani ubiorą się w sprawiedliwość, a twoi święci niech się radują.

¹⁰ Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.

¹¹ Przysiągł PAN Dawidowi prawdę i nie wycofa się z tego: Z owocu twoich bioder posadzę na twoim tronie.

¹² Jeśli twoi synowie będą strzegli mojego przymierza i moich świadectw, których ich nauczę, to wtedy i ich synowie aż na wieki będą siedzieli na twoim tronie.

¹³ PAN bowiem wybrał Syjon i upodobał [go] sobie na mieszkanie:

¹⁴ To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.

¹⁵ Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.

¹⁶ Jego kapłanów przyodzieję zbawieniem, a jego święci będą wołać radośnie.

¹⁷ [Tam] sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi.

¹⁸ Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.