Święty dnia · 28 lutego

¹ Wysławiajcie PANA, bo [jest] dobry, bo jego miłosierdzie [trwa] na wieki.

² Niech [to] mówią odkupieni przez PANA, ci, których odkupił z ręki wroga;

³ I zgromadził z ziem, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.

⁴ Błądzili po pustyni, po bezdrożnym pustkowiu, nie znajdując miasta, gdzie mogliby zamieszkać.

⁵ [Byli] głodni i spragnieni, aż omdlewała w nich dusza.

⁶ A gdy zawołali do PANA w swoim utrapieniu, uwolnił ich z ucisku;

⁷ I prowadził ich prostą drogą, aby doszli do miasta, w którym mogliby zamieszkać.

⁸ Niech wysławiają PANA [za] jego miłosierdzie i cudowne dzieła [wobec] synów ludzkich;

⁹ Bo napoił spragnioną duszę, a głodną duszę napełnił dobrami.

¹⁰ Siedzieli w ciemności i w cieniu śmierci, spętani nędzą i żelazem;

¹¹ Bo buntowali się przeciw słowom Boga i pogardzili radą Najwyższego.

¹² Dlatego upokorzył ich serce trudem, upadli, a nie było nikogo, kto by im pomógł.

¹³ A [gdy] wołali do PANA w swoim utrapieniu, wybawił ich z ucisku;

¹⁴ Wyprowadził ich z ciemności i z cienia śmierci, a ich pęta rozerwał.

¹⁵ Niech wysławiają PANA [za] jego miłosierdzie i za cudowne dzieła [wobec] synów ludzkich.

¹⁶ Bo skruszył bramy spiżowe i połamał żelazne rygle.

¹⁷ Głupcy z powodu swej występnej drogi i nieprawości doznają utrapień.

¹⁸ Ich dusza brzydzi się wszelkim pokarmem i zbliżają się do bram śmierci.

¹⁹ A gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁰ Posłał swoje słowo i uzdrowił ich, i wybawił ich z grobu.

²¹ Niech wysławiają PANA [za] jego miłosierdzie i cudowne dzieła [wobec] synów ludzkich;

²² I niech składają ofiary dziękczynienia, i głoszą z radością jego dzieła.

²³ Ci, którzy na statkach wyruszają w morze, handlujący na wielkich wodach;

²⁴ Widzą dzieła PANA i jego cuda w głębinach.

²⁵ Gdy daje rozkaz, powstaje wicher i podnoszą się fale morskie.

²⁶ Oni wstępują aż [do] nieba i zstępują w głębiny, tak że ich dusza mdleje w niebezpieczeństwie.

²⁷ Chwieją się i zataczają jak pijany, a cała ich mądrość zanika.

²⁸ Gdy wołają do PANA w swoim utrapieniu, wybawia ich z udręczeń.

²⁹ Zamienia burzę w ciszę, tak że uspokajają się jej fale.

³⁰ Wtedy oni weselą się, że ucichły; i tak przyprowadza ich do upragnionego portu.

³¹ Niech wysławiają PANA [za] jego miłosierdzie i cudowne dzieła [wobec] synów ludzkich.

³² Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu i w radzie starszych niech go chwalą.

³³ Zamienia rzeki w pustynię, a źródła wód w suchą ziemię;

³⁴ Ziemię urodzajną [zamienia] w jałową z powodu niegodziwości tych, którzy w niej mieszkają.

³⁵ Pustynię zamienia w jezioro, a suchą ziemię w źródła wód.

³⁶ I osadza tam głodnych, aby zakładali miasta do zamieszkania;

³⁷ I obsiewali pole, sadzili winnice i zbierali obfity plon.

³⁸ Błogosławi im tak, że bardzo się rozmnażają, i nie zmniejsza [liczebności] ich bydła.

³⁹ Ale potem maleje ich liczba i upokorzeni są uciskiem, nędzą i utrapieniem;

⁴⁰ On wylewa wzgardę na władców i sprawia, że błądzą po bezdrożach pustkowia.

⁴¹ Lecz podnosi nędznego z utrapienia i rozmnaża [jego] rodzinę jak stado.

⁴² Widząc to, prawi rozweselą się, a wszelka nieprawość zamknie swe usta.

⁴³ Kto jest tak mądry, aby tego upatrywał i rozumiał litość PANA?