Akt Nadziei

Akt Nadziei to tradycyjna modlitwa katolicka, która wyraża ufność w dobroć i obietnice Boga. Jest jedną z trzech cnót teologalnych, obok Wiary i Miłości. Wierni odmawiają ją, aby potwierdzić swoją nadzieję na zbawienie i łaskę Bożą przez zasługi Jezusa Chrystusa.

Znana także jako: Actus Spei

Boże mój, ufam Tobie, boś Ty wierny, sprawiedliwy i miłosierny. Przez zasługi Jezusa Chrystusa obiecujesz mi życie wieczne i łaski do jego osiągnięcia. Dlatego ufam, że przez Twoją łaskę spełnię to, co do zbawienia konieczne, a po śmierci otrzymam wieczną radość w niebie. Amen.

Kiedy się modlić

Zazwyczaj odmawia się ją codziennie, szczególnie podczas modlitw porannych lub wieczornych, lub podczas rachunku sumienia.

Tekst łaciński

Deus meus, quia es fidelissimus et promissis tuis verax, spero me per merita Iesu Christi, Domini nostri, veniam peccatorum, gratiam et perseverantiam finalem, et post hanc vitam gloriam aeternam consecuturum esse. Amen.

Pochodzenie

Akt Nadziei to jedna z czterech tradycyjnych modlitw znanych jako „Akty” (Wiara, Nadzieja, Miłość i Żal). Chociaż nie ma jednego autora ani konkretnej daty powstania, rozwijał się przez wieki jako fundamentalny wyraz teologicznej cnoty nadziei. Zyskał szeroką popularność w pobożności katolickiej, zwłaszcza po Soborze Trydenckim, często odmawiany w codziennych modlitwach, przed spowiedzią lub jako część rachunku sumienia. Jest to modlitwa osobistej pobożności, niebędąca częścią oficjalnej liturgii.

W innych językach

Ato de Esperança (Português) · Acto de Esperanza (Español) · Act of Hope (English) · Atto di Speranza (Italiano) · Gawa ng Pag-asa (Tagalog)

Modlitwy