Witaj Królowo
Antyfona maryjna z XI wieku, przypisywana Hermanowi z Reichenau (Hermanowi Kalekiemu). Kończy różaniec, a w liturgii Godzin – Kompletę Okresu Zwykłego.
Znana także jako: Salve Regina
życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj!
Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy;
do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza,
one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć;
a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego,
po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!
Módl się za nami, Święta Boża Rodzicielko,
abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.
Amen.
Kiedy się modlić
Po zakończeniu różańca i wieczorem.
Tekst łaciński
vita, dulcedo et spes nostra, salve.
Ad te clamamus, exsules filii Hevae.
Ad te suspiramus, gementes et flentes
in hac lacrimarum valle.
Eia ergo, advocata nostra,
illos tuos misericordes oculos ad nos converte.
Et Iesum, benedictum fructum ventris tui,
nobis post hoc exsilium ostende.
O clemens, o pia, o dulcis Virgo Maria.
V. Ora pro nobis, sancta Dei Genetrix.
R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi.
Amen.
Pochodzenie
Salve Regina, czyli „Witaj Królowo”, to jedna z czterech wielkich antyfon maryjnych, tradycyjnie odmawiana po Kompletach od Niedzieli Trójcy Świętej do Adwentu. Jej autorstwo jest przedmiotem dyskusji, przypisywane Hermannowi z Reichenau (XI wiek) lub Adhemarowi z Le Puy. Modlitwa zyskała szeroką popularność dzięki zakonom Cystersów i Dominikanów, którzy włączyli ją do swoich codziennych modlitw i procesji, umacniając jej miejsce zarówno w liturgii, jak i w pobożności ludowej ku czci Najświętszej Maryi Panny.
W innych językach
Salve Rainha (Português) · Salve (Dios te salve, Reina y Madre) (Español) · Hail, Holy Queen (English) · Salve Regina (Italiano) · Aba Po Santa Mariang Reyna (Tagalog)